Jouw AI-agent kan nu samen met jou een album maken

Een browseragent die een normale website bestuurt, doet in feite computervisie op een gebruikersinterface die voor mensen is ontworpen. Hij leest een screenshot, gokt welke pixels de knop Album aanmaken zijn, klikt, wacht, maakt opnieuw een screenshot en probeert te achterhalen of het gelukt is.

Elk van die stappen kan mislukken op een manier die de agent niet kan zien. Hij klikt op een uitgeschakelde knop en leest de onveranderde pagina als succes. Hij mist een validatiefout die in een kleur wordt weergegeven die hij niet kan interpreteren. Een dropdown ziet er anders uit in een smal venster en het hele plan ontspoort. Erger nog: hij heeft geen idee wat een actie kost — niets op het scherm vertelt hem dat deze specifieke knop jouw credits opgebruikt.

Niets daarvan komt doordat de agent slecht is in zijn werk. Hem wordt gevraagd om intentie te reverse-engineeren uit een plaatje, terwijl de site het hem gewoon had kunnen vertellen.

Sustain implementeert WebMCP, een opkomende webstandaard precies hiervoor. Wanneer een agent actief is in je browser, registreren onze pagina’s een set tools die hij direct kan aanroepen. Elke tool heeft een naam, een getypeerde invoer en een beschrijving geschreven voor een machine die onze UI nog nooit heeft gezien.

Vandaag zijn er tien tools beschikbaar, en die volgen het werkelijke traject van het maken van een album in plaats van onze REST-endpoints:

• ask_site — beantwoordt vragen op basis van onze eigen gepubliceerde content (prijzen, printen, privacy, de gidsen die je nu leest) en geeft de bronpagina’s terug, zodat de agent kan citeren in plaats van verzinnen.

• create_album en album_status — start een album en controleer hoe het ervoor staat.

• request_photos en import_google_photos — twee manieren om foto’s binnen te halen, waarvan geen enkele ook maar één afbeelding via het gesprek stuurt. Meer daarover verderop.

• quick_place en build_album — leg de foto’s gratis in, of voer de volledige AI-build uit.

• list_albums, get_credits, start_checkout — vind je albums, lees je saldo, koop meer credits.

Je bent ingelogd bij Sustain met een agent die in je browser draait. Je zegt: “Maak een album van mijn Italië-reis.” Wat er daarna gebeurt, is geen reeks kliks:

Ondertussen kijken jullie allebei naar dezelfde pagina. De agent bestuurt ergens geen verborgen kopie van de site — hij werkt in jouw tabblad, en elk resultaat verschijnt voor je ogen.

Dit is het onderdeel dat makkelijk fout te doen is, en wij deden het eerst ook fout. Het voor de hand liggende ontwerp is een tool die de foto’s als argument aanneemt — de agent geeft ons de afbeeldingen, wij slaan ze op. Dat werkt voor één klein plaatje en stort in voor al de rest, omdat een tool-aanroep tekst is: de afbeelding moet worden gecodeerd in het gesprek, en één foto in volledige resolutie kan een heel AI-contextvenster overschrijden. Het opsplitsen in meer aanroepen maakt het erger, omdat elke aanroep in het transcript blijft staan en bij elke volgende beurt opnieuw wordt verstuurd.

Dus verplaatsen de tools helemaal geen foto’s. request_photos geeft een uploadticket uit — een kortstondige, eenmalige inloggegeven voor één album — en wie de foto’s daadwerkelijk in bezit heeft, stuurt ze rechtstreeks naar ons:

• De foto’s staan op je telefoon. Het ticket komt met een link. Je opent hem, kiest je foto’s, klaar. Honderden, zonder dat er ook maar één door de AI gaat.

• Je hebt de agent toegang gegeven tot je bestanden. Dan uploadt hij ze zelf, rechtstreeks, van schijf naar Sustain. De agent leest de afbeeldingen nooit in het gesprek in — hij gebruikt alleen het ticket.

• Je bibliotheek staat in Google Photos. import_google_photos start een keuzesessie, jij kiest in Googles eigen venster, en Sustain downloadt ze server-side — tot duizend stuks, en ook hier gaat niets via de agent.

Het ticket verloopt na 24 uur, is beperkt tot één album, en respecteert nog steeds de foto- en opslaglimieten van je abonnement. Het is hetzelfde mechanisme achter de QR-code-upload die we al aanbieden, wat een goed teken is: het juiste ontwerp voor een agent bleek hetzelfde te zijn als wat we al voor mensen hadden gebouwd.

De Google Photos-route is waar de agent echt meehelpt met selecteren: zodra je hebt gekozen, kan hij de video’s laten vallen en de screenshots overslaan vóór het importeren. We zijn voorzichtig met hoe ver we die claim doortrekken — Google geeft ons een bestandsnaam en een bestandstype en niets over wat er op een foto staat, dus een agent die je zou vertellen dat hij de wazige eruit heeft gehaald, zou dat verzinnen.

Dit is het onderdeel waar mensen als eerste naar vragen, en het antwoord is beter dan het gewoonlijk is bij agent-integraties.

De tools draaien binnen jouw browsertabblad, in de pagina waar je al bent ingelogd. Wanneer er eentje onze API aanroept, voegt je browser dezelfde beveiligde sessiecookie toe die hij altijd toevoegt. Er is geen token om uit te geven, geen OAuth-scherm, geen API-sleutel geplakt in een chat, en geen inloggegeven dat de agent kan lezen, opslaan of lekken. Hij kan alleen handelen als de persoon die al is ingelogd in dat tabblad, en alleen zolang die sessie duurt.

Dat bepaalt ook het plafond van wat een agent die zich misdraagt zou kunnen doen: precies wat jij zelf in dat tabblad zou kunnen doen, en niets meer. De server controleert elke rechtenmachtiging apart, net zoals wanneer jij klikt.

Sommige dingen zouden niet moeten gebeuren omdat software besliste dat ze zouden moeten. Die hebben we er bewust uitgelaten:

• Het kan geen printbestelling plaatsen. Dat kost echt geld en vereist een verzendadres. Dat doe je zelf.

• Het kan geen betaling verrichten. start_checkout maakt een checkoutsessie aan en geeft je de link — je betaalt op de eigen pagina van de betalingsprovider. De tools komen nooit in aanraking met kaartgegevens.

• Het kan zich niet bedienen van je bestanden. Een webpagina kan je schijf niet lezen — browsers verbieden dat, en dat is een kenmerk, geen gebrek. Een agent kan alleen uploaden waar jij hem bewust toegang toe hebt gegeven, en alleen via een ticket dat jij hem hebt laten aanmaken.

• Het kan je abonnement niet opzeggen of een album verwijderen.

Eén ding dat het wel kan doen is credits uitgeven: build_album voert de betaalde AI-build in één aanroep uit, en de kosten hangen af van hoeveel foto’s de deduplicatie overleven. We behandelen credits zoals elke gemeten API tokens behandelt — de tool zegt gewoon dat hij ze uitgeeft, en als je saldo te laag is, komt hij terug met het exacte tekort zodat de agent het je kan vertellen en kan aanbieden om aan te vullen in plaats van stilletjes te falen.

Er zijn nu twee routes, en ze zitten in heel verschillende fases.

Een desktop-assistent verbinden werkt vandaag, zonder iets aan te zetten — zie Claude of ChatGPT verbinden aan het eind. Het hoort bij Basic en Pro.

De route in de browser is nog opt-in. WebMCP is een echt nieuwe standaard: Chrome levert het vanaf versie 149 maar heeft het niet standaard aangezet. Open in Chrome 149 of later chrome://flags/#enable-webmcp-testing, zet het op Enabled en klik Relaunch.

Google publiceert een Model Context Tool Inspector-extensie precies hiervoor — geïnstalleerd vanuit de Chrome Web Store zoals elke andere, met openbare broncode. Het is het kortste pad van nieuwsgierigheid naar een afgewerkt album, en vandaag is het de route waar we je daadwerkelijk naartoe zouden sturen.

Dat kan nu wel — dit is het deel van dit artikel dat veranderd is.

Toen we dit publiceerden was het eerlijke antwoord nog niet. Desktop-assistenten spreken MCP maar geen WebMCP: ze praten met servers en hebben geen pagina voor zich. We zeiden dat de route die we echt wilden een gehoste MCP-server was, zodat een agent zonder browser via een OAuth-toestemming die je kunt bekijken en intrekken op je account kan werken.

Die is gebouwd. https://mcp.sustain-app.com/mcp is een echte MCP-server, en Claude, ChatGPT of elke andere MCP-client kan er rechtstreeks verbinding mee maken — geen extensie, geen flag, geen brug. Je logt in via het toestemmingsscherm van Sustain, vinkt aan wat de agent mag en koppelt los wanneer je wilt.

We sturen je nog steeds niet naar een “bridge”-extensie uit de community. Die worden meestal uitgepakt geladen — ongetekend, buiten de review van de Chrome Web Store — en kunnen alles zien en doen in elk tabblad waar je bent ingelogd. Nu is er ook geen reden meer toe.

Zodra de inspector is geïnstalleerd en Sustain ervoor open staat, is dit de prompt om mee te beginnen. Plak hem en kijk hoe de aanroepen voorbijkomen.

Hij stopt bewust voordat er iets wordt uitgegeven: hij vraagt om een gratis indeling en om een beschrijving van wat een betaalde build zou doen, zodat je eerste run je niet kan verrassen met een creditafschrijving.

Er is een versie van de komende paar jaar waarin mensen stoppen met websites bezoeken en in plaats daarvan een assistent vragen om ermee om te gaan. In die wereld is een site die alleen in pixels spreekt, eentje die een agent verkeerd begrijpt, waar hij het bij opgeeft, of die hij overslaat ten gunste van eentje die hij wél kan bedienen.

Agent-ready zijn is geen badge. Het is het verschil tussen een assistent die je écht een fotoalbum kan maken en eentje die maar wat aanklikt, per ongeluk je credits uitgeeft, en iets teruggeeft waar je niet om vroeg. Wij zijn liever leesbaar voor de machines die in toenemende mate het vragen doen.

Het houdt ons ook eerlijk over ons eigen product. Een tool-beschrijving schrijven dwingt je om in één zin precies te zeggen wat een actie doet en wat hij kost, zonder interface om je achter te verschuilen. Verschillende van de onze werden duidelijker tijdens het schrijven.

Dit is de route zonder flags en zonder extensies. Het hoort bij Basic en Pro.

Open in Claude Instellingen → Connectors → Aangepaste connector toevoegen en plak https://mcp.sustain-app.com/mcp. Claude zoekt de rest zelf uit.

Je komt op een Sustain-pagina die vraagt wat deze app op jouw account mag. Vier vinkjes: je albums bekijken, albums maken en bewerken, je credits uitgeven aan AI-runs en je creditsaldo en abonnementen bekijken. Je mag minder aanvinken dan gevraagd — de agent krijgt wat jij geeft. Een agent zonder credits uitgeven ziet de tool die een betaalde run start niet eens.

Vraag daarna gewoon wat je wilt. “Maak een album van mijn reis naar Italië” is genoeg: de agent maakt het album, geeft je een uploadlink voor je telefoon, wacht op de foto’s en biedt aan de AI-build te draaien — en zegt vooraf dat dat credits kost.

Je kunt het altijd intrekken via Instellingen → Verbonden apps. Loskoppelen werkt bij de eerstvolgende aanroep van de agent, omdat we die tokens zelf uitgeven in plaats van iets uit te delen dat we niet kunnen intrekken.

Een gegeven toestemming is geen blanco cheque, en de fout die we echt verwachten is geen aanvaller — het is een agent die blijft hangen op een aanroep die hij verkeerd las.

Daarom gelden er grenzen hoe dan ook: een maximum aan aanroepen per minuut en een maximum aan betaalde runs per dag. Bij beide krijgt de agent een duidelijke melding, en jij kunt hetzelfde nog gewoon op de website doen.

Elke aanroep wordt ook vastgelegd: welke tool, of het werkte en waarover het ging. Niet wat je typte: de argumenten worden als vingerafdruk bewaard, niet als tekst.